کنار حوصله ام بمان

                           نباشی،

                                      دلم که هیچ ،دنیا هم تنگ می شود. 

 سرنوشته ی این ورق،

 سرنوشت من است

                

                            که بی تو،

                                          همانجا تمام می شود ...

بی خود این کاغذها را سیاه می کنی

عشق سفید سفید است ...

مدتی است جای تو

در چشمهایم خالی است 

کسی نمی داند، جز این اتاق

که باز سرم روی شانه هایش سنگینی می کند...

 

نتوان دل شاد را به غم فرسودن

وقت خوش خود به سنگ محنت سودن

کس غیب چه داند که چه خواهد بودن

می باید و معشوق و به کام آسودن 

          

                                                        خیام 

+ شاد بودن دلیل زیادی نمی خواهد ...