ماه من!
تنهایی شبهایت را من گریسته ام
سحر های رفتنت را به سوگ، من نشسته ام
و تو خورشید وار برای که سوختی!؟
ماه من!
نیامده از کدام ستاره گفتی
که خاموشی، عمر رفته ام را آغوش گرفت
ماه من!
خیال سحر ندارد دیگر این شبهای بی مهتاب
+ برای او که امروز همدرد من است
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۰/۲۷ ساعت توسط مریم
|